در صورتی که سوراخ یا شکست ایجاد شده در زیر بدنه مخزن یا [در کناره اما] در محدوده فاز مایع باشد، فشار داخل مخزن باعث خروج کلر مایع از مخزن خواهد شد که البته بلافاصله بعد از خروج تبخیر شده و به لحاظ حجمی به ۴۶۰ برابر گاز کلر تبدیل می‌شود. این افزایش چند صد برابری حجم باعث می‌شود که در قطر سوراخ برابر، نشت از فاز مایع نسبت به فاز گاز، منجر به تولید سریع‌تر یک ابر کلر چگال‌تر، بزرگ‌تر و احتمالا گستره اثر بیشتر گردد [۱]. آزمایش‌های تجربی و مدل‌سازی‌های تئوری از طریق نرم‌افزار PHAST نیز نشان داده‌اند نشت از فاز مایع به شدت خطرناک‌تر از نشت از فاز گاز است [۲, ۳]. نشت از فاز مایع تنها زمانی قطع می‌شود که، در سوراخ زیر مخزن، کل کلر داخل مخزن تخلیه شود یا، در سوراخ در کناره‌های بدنه مخزن، سطح مایع کلر داخل مخزن تا سطح سوراخ محل نشت پایین بیاید. در حالت دوم تبدیل نشت به نشت از فاز گاز و سرد شدن خودبه‌خودی رخ می‌دهد اما همچنان مقداری مایع کلر داخل مخزن باقی مانده است. در این حالت هر نوع منبع گرمایی، مثلا آب، یا تکان خوردن مخزن، مثلا به هنگام حمل آن، منجر به نشت مجدد مخزن مایع خواهد شد.

با توجه به مخاطرات بسیار گسترده‌تر نشت از فاز مایع، و برای سیلندرهای ایستاده و مخازن تنی کلر، اولین اقدام چرخاندن مخزن به نحوی است که سوراخ محل نشت بالا باشد تا نشت به نشت از فاز گاز تبدیل گردد. چرخاندن باید به صورت ایمن و بدون وارد کردن آسیب اضافی به شیرها یا بدنه مخزن انجام شود.

1. The Chlorine Institute. Available from: www.chlorineinstitute.org.
2. Jack Rabbit: Chlorine Properties (JRCL2-VIDEO). 2019, The Chlorine Institute.
3. ابراهیم زاده زنوزیان, سید علیرضا، شبیه‌سازی تخلیه و انتشار کلر و ارزیابی پیامدهای آن با استفاده از نرم‌افزار PHAST 7.11، هشتمین گردهمایی ملی مدیران کنترل کیفیت آب. ۱۳۹۴: کرمانشاه.